De poezie van deze gebeurtenis laat me niet los. We schrijven 1848. Europa wordt overspoeld door het ontwaakte spook van de revolutie. Marx is kort daarvoor Brussel uitgekickt vanwege zijn Communistisch Manifest. De dag na zijn verbanning breekt de revolutie in Parijs uit. Marx mengt zich in de strijd door zich naar het centrum van de actie te begeven. Friedrich Engels wil het echte strijdgewoel induiken door zich aan te melden bij een legioen van Duitse bannelingen te Parijs onder leiding van de dichter Herwegh. Ze willen steun leveren aan de Duitse Republikeinen. Marx wuift het plan van Engels weg. Dat kan alleen maar lachwekkend of droevig aflopen als een groepje ongeoefende intellectuelen in Pruisen zou verschijnen.
Marx grijpt liever naar zijn gebruikelijke strijdmiddel: de krant. Hij keert terug naar Duitse bodem. In Keulen zet hij de Bunder der Kommunisten aan tot het zaaien van onrust. Zelf schrijft hij de opnieuw opgerichte Rheinische Zeitung vol met vlammende analyses. Als hij met zijn revolutionaire praat de abonnees heeft verjaagd en ingrijpen van de regering die zich langzaam hersteld heeft van de eerste revolutiegolf, onvermijdelijk wordt, doopt Marx nog eenmaal zijn pen in bloed. Gedrukt in felle rode letters verschijnt zijn laatste artikel. Freiligrath voegt hier een welspekend, vurig gedicht aan toe.
Einde krant.
Niet het einde van het verhaal. Marx wordt voor de Keulse rechtbank gedaagd op beschuldiging van volksopruiing (Marx had de bevolking opgeroepen geen belastingen meer te betalen). En dan komt het: Marx maakt de rechtzaal tot zijn podium. Hij laat de jury in een straf betoog alle hoeken van de geschiedenis zien. Na afloop meldt de voorman van de jury niet alleen dat Marx is vrijgesproken maar bedankt hij Marx namens hemzelf en de jury voor de ongewoon heldere en belangwekkende uiteenzetting waar zij allen veel van hadden opgestoken. Dat moment, het moment dat de juryleden vriendelijk glimlachend naar Marx knikken en hem dankbaar zijn, god, wat zou ik daar graag bij geweest willen zijn.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten