Ergens weten we het ook wel. Iedereen is opgegroeid met Bert en Ernie en dat was een goede leerschool. In elke aflevering brachten ze ons iets bij: vaak heel duidelijk, bijvoorbeeld hoe je moet tellen en welke methodes er bestaan om in slaap te vallen. Maar ook subtiel en voor een kind wellicht niet duidelijk herkenaar: Bert en Ernie leren ons wat vriendschap is, hoe je je kan vermaken met hele simpele dingen als duiven en paperclips, hoe je met verdriet en tegenslag moet omgaan, hoe je permanent plezier kan hebben.
Ergens weten we het ook wel, maar het kan geen kwaad de levenslessen van Bert en Ernie nog eens duidelijk te herhalen.
Deel I: Oneinding lang door kunnen gaan met iets dat je leuk vindt
Situatie: Bert is bezig met het tellen van zijn verzameling paperclips. Ernie doet vrolijk mee met tellen. Hij heeft zich op de inhoud van de fruitschaal gestort. Vervelend is dat het fruittellen van Ernie, het papercliptellen van Bert bemoeilijkt. De tafel is te klein. De stukken fruit belanden tussen de paperclips van Bert die daardoor de tel kwijtraakt.
Probleem: Een van de twee moet stoppen met tellen. Bert zeurt. Ernie wil uiteraard niet van ophouden weten. Dit tellen van fruit - Ernie is met een tros druiven bezig en legt Bert uit dat hij die kleine druif maar voor de helft meetelt - is veel te leuk.
Oplossing: Bert besluit verongelijkt dan maar te wachten tot Ernie klaar is met het tellen van de fruitmand alvorens zich weer op de paperclips te richten. Hij probeert Ernie op alle mogelijke manieren te ontmoedigen onder het mom: schiet nou maar op en doe nou niet dat je met iets belangrijks bezig bent.
Betere oplossing: Ernie is Bert dankbaar dat hij door mag gaan met tellen: hij vindt tellen nu eenmaal leuk en dat is toch oké, want, zo houdt hij Bert voor: jij vindt het leuk om paperclips te sorteren. Bert is niet van plan Ernie's logica te accepteren. Ondertussen bereikt Ernie de bodem van de fruitschaal. De druiven peren en appels zijn geteld. Bert is opgelucht totdat Ernie begint met het tellen van watermeloenen. Huh? Maar er zijn toch geen watermeloenen, Ernie. Nee, inderdaad: goed geteld Bert. Daarom tel ik nul watermeloenen. Ik tel nul watermeloenen, Bert. Vervolgens zijn de bananen aan de beurt. Ernie bestudeert aandachtig de lege fruitschaal. Ik tel nul bananen, Bert. Bert geeft zich gewonnen.
Les 1: je kunt plezier hebben in de dingen die niet echt een direct praktisch nut hebben, zoals het tellen van paperclips of het tellen van niet aanwezig fruit. Het nut van het onpraktische zit hem in het plezier dat je eraan beleeft.
Les 2: als je je fantasie gebruikt kun je tot in het oneindige doorgaan met iets dat je leuk vindt.
Les 3: Laat je in je plezier niet ontmoedigen door mensen die je willen doen laten geloven dat je met onnuttige, stupide, futiele zaken bezig bent. Wijs ze erop dat hun bezigheden nu ook niet direct wereldschokkend belangrijk zijn, maar dat het erom gaat dat je wat je doet zelf belangrijk en leuk vindt.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten