Grey's Anatomy

In drie dagen tijd heb ik er 20 uur Grey's Anatomy opzitten. Moeiljk om dan te beweren dat je het niet leuk vindt. Een lijstje voor en tegens:

1. Tegen. Telkens als er een verbluffend lange medische term zonder lettergrepen langskomt, zie ik de acteurs voor me die ziedend stampend door hun appartement razen omdat het hen niet lukt de term zonder haperen kunnen uitspreken. Nu heb ik nooit begrepen waarom medische termen zo moelijk moeten zijn. Wellicht een vorm van beroepsmystificatie, zoals het onder filosofen ook weleens goed uitkomt om stug Griekse 'grondtermen' te gebruiken, opdat mensen denken dat je met iets heel knaps bezig bent. Soms denk ik trots in de ogen van de acteurs te zien als het ze echt lukt de term uit te spreken.

2. Voor. De lift. Er gebeurt altijd iets in de lift. De lift biedt maximale dramatische spanning. De lift is altijd ongemakkelijk. je komt altijd de persoon tegen die je net even niet wil zien, omdat je verliefd op die persoon bent, ruzie hebt, iets verzwijgt, iets wil zeggen, maar daar uiteraard in de 5 seconden dat je omlaag gaat natuurlijk niet over kan beginnen. In de lift zijn het alleen de blikken die iets vertellen.

3. Tegen. De verheerlijking van werk. Het maakt de karakters te eendimensionaal. Ze vinden het ook fanatastisch dat ze hard werken. Werken, werken, werken. Als je vrije tijd hebt, ben je ook in het ziekenhuis. Naast het ziekenhuis heb je geen gespreksstof. Als Christina en Burke voor het eerst met elkaar uit eten gaan heerst het stilzwijgen. Gelukkig krijg er iemand een hartaanval. Gelukkig zijn er artsen in het restaurant die toch niets beters te doen hebben. De personen worden zo tot machines die al hun emoties wegdrukken, ook geen tijd meer hebben voor emoties naast hun werk.

4. Voor. De spanning tussen professioneel en persoonlijk. In onze cultuur geldt het als een pré als je professioneel bent. We denken er nauwelijks over na wat daar mee bedoeld wordt. Professioneel betekent onpersoonlijk, taakgericht, machinaal uitvoeren van procedures, uitschakelen van emoties. In de serie wordt mooi de spanning weergegeven tussen persoonlijke betrokkenheid en machinaal denken. Iemand die hersendood is, wordt al snel gezien als een lichaam waaruit 'geoogst' kan worden; een ontleding van de mens in afzonderlijke onderdelen. Tegelijkertijd is de optelsom van onderdelen ook een lichaam.

5. Tegen. De nadruk op het excellente. De artsen zijn topchirurgen. De interns de beste studenten van hun klas. De moeder van Meredith is een legende. Pffff, vermoeiend.

6. Voor. Eendimensionale ruimte. Een belangrijk kenmerk van succesvolle series. Beperk de ruimtes. De bar in cheers, het appartement van Jerry, Central Perk in Friends.